Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

logo

  • Home
  • Rozwój przywództwa - lekcja z przeszłości

Rozwój przywództwa - lekcja z przeszłości

Wpadł właśnie na moją skrzynkę link elektronicznej prenumeraty do klasycznego już artykułu z McKinsey Quarterly. Marvin Bower był partnerem zarządzającym McKinsey & Company w latach 1950 do 1997, czyli praktycznie przed tym jak zacząłem mówić i chodzić po tej ziemi. W artykule, będącym streszczeniem książki opublikowanej 27 lat temu, postuluje odejście od wojskowego stylu dowodzenia (w oryginale command-and-control, niektórzy tłumaczą jako "nakazowość i kontrola") w zarządzaniu. Wiele z tych postulatów jest nadal aktualnych, szczególnie w naszym kontekście kulturowym. W artykule pojawia się też opis cech przywódczych, które są wciąż aktualne. Niektóre sformułowania przysłowiowo leją miód na moje serce - i trudno mi się z nimi nie zgodzić - lub trafnie pasują do naszej rzeczywistości w zakresie stylów przewodzenia.

Najogólniej rzecz ujmując Polscy liderzy, w szczególności ci na wyższych szczeblach w organizacji, preferują wspomniany wyżej styl wojskowy. Zdaniem Geerta Hofstede w Polsce popularne są  dwie odmiany stylów nakazowych - paternalistyczna i autokratyczna. Skutek z grubsza jest podobny - w obu przypadkach szef rozkazuje, mówi co i jak należy oraz na kiedy a następnie skrupulatnie pogania  i/lub rozlicza z postępów. Różnice stylu paternalistycznego i autokratycznego z grubsza można sprowadzić do motywów - "mówię  ci jak, bo przecież jesteś jak dziecko; trzeba cię prowadzić za rękę", albo - "mówię ci jak bo jestem mądrzejszy, jestem  właścicielem, władza mi się należy, wiem lepiej". Styl wojskowy, dyktatorski, autorytarny ma jedną wielką zaletę - sprawdza się w nieskomplikowanych sytuacjach kryzysowych, gdzie korzyści wynikające z tempa działań mogą przeważać nad potrzebami związanymi z jakością rezultatów.

W Polsce od początków przemian ustrojowo-ekonomiczych stopniowo poszerza się paleta stylów stosowanych przez przywódców, często za sprawą wpływów zachodnich firm, często międzynarodowych korporacji, które promują dla nas niestandardowe bądź nieoczywiste sposoby zachowania. Tempo tych zmian nie zapiera tchu w piersiach i jakość przywództwa w polskich organizacjach pozostawia wiele do życzenia. W tych przedsiębiorstwach, w których odtrąbiono konieczność zmiany po początkowych sukcesach i rozbudzonych nadziejach następuje krok wstecz i powrót do dawnych zachowań. Często za niepowodzenie wprowadzania metod bardziej demokratycznych i partycypacyjnych jest brak przykładu idącego z samej góry. Cóż, nie wystarczy wydać rozkaz, aby kierownictwo zaadaptowało nowe style, aby na przykład uwolnić samodzielność, kreatywność, inicjatywę podwładnych. Zmianę należy rozpocząć od najwyższego szczebla.
 
Cały artykuł Bowera może być interesujący dla przywódców polskich organizacji. Na kilka myśli chciałbym zwrócić szczególną uwagę.

Liderzy powinni uruchomić program rozwoju przywództwa wśród kadry menedżerskiej rozpoczynając OD SIEBIE.

Autorytet (wynikający z pozycji w hierarchii) powinien być zastąpiony przywództwem. Przywództwo to jednak nie powinno objawiać się w postaci jednego lidera gdzieś na szycie drabiny, tylko w postaci grupy ludzi rozmieszczonych w różnych miejscach  organizacji.
 
Bower wymienia również szereg cech charakteryzujących przywódcę, takich jak otwartość, wrażliwość na ludzi, rozsądek, elastyczność, zdolność adaptacji, umiejętność słuchania, itd. Trzy cechy, które wymienia ujmują mnie szczególnie i które chciałbym polecić polskim liderom:
 
Jako najważniejszą cechę prawdziwego lidera Bower wymiania wiarygodność (trustworthiness) - inaczej bycie godnym zaufania. Podobnie w naszym modelu kompetencji przywódczych GMS zaufanie dla lidera jest najważniejszym fundamentem, centralnym elementem. Bez zaufania, nie można sprawić, aby podwładni sami z siebie chcieli za liderem podążać.
 
Bezpretensjonalność a prościej mówiąc skromność. Arogancja, pycha i egotyzm, tak popularne wśród wielu archetypicznych liderów, są wg Bowera zabójcze dla przywództwa. Uwaga - nie chodzi tu o fałszywą skromność a raczej o nie wywyższanie się.
 
Inicjatywa - zdaniem Bowera jedna z najważniejszych cech lidera. Choć podkreśla jej wagę powtarzając trzykrotnie, poświęca jej niewiele miejsca, może dlatego, że uważa, iż łatwo sie jej nauczyć. Mnie na słowo inicjatywa kojarzą się sytuacje jej unikania. Np. w szkole, czy w pracy. Dla mnie lider nie może siedzieć w ostatniej ławce, unikać zabierania głosu, unikać działania.

Tags: leadership, przywództwo, development, style przywódcze

Biuro ›
GM Solutions sp. z o.o.
02-647 Warszawa,
ul. Tagore 3 lok. 27
+ 48 502 196 376
biuro małpa gms.edu.pl

 

Dane rejestrowe ›
GM Solutions sp. z o.o.
31-044 Kraków,
ul. Grodzka 42/1
KRS: 0000268821
NIP: 676-233-49-49
Regon: 120360553
Kapitał zak.: 50 000 PLN

 

facebook linkedin goldenline